Live Broadcasting
ΕΛ | EN
 

Ενα «έξυπνο» ρομπότ που σερβίρει... καφέδες

 

Τετάρτη μεσημέρι στα τέλη Ιουλίου στη βιβλιοθήκη του «Δημόκριτου», έξι μεταπτυχιακοί και διδακτορικοί φοιτητές στους υπολογιστές και τη ρομποτική περιγράφουν στο ακροατήριό τους πώς έκαναν το ρομπότ που είχαν στη διάθεσή τους να μπορεί να σερβίρει... καφέδες. Οπως εξηγούν, ανέπτυξαν ένα πρόγραμμα για υπολογιστή, μέσω του οποίου ο «πελάτης» στέλνει ασύρματα την παραγγελία του στο ρομπότ, ενώ χρησιμοποίησαν ειδικούς αλγόριθμους για τα «μάτια» του μηχανήματος, για να αναγνωρίσει τον «πελάτη» και να κινηθεί προς το μέρος του, αξιοποιώντας τη φωτογραφία που τραβά ο υπολογιστής και στέλνει μαζί με την παραγγελία.

Επίσης, προγραμμάτισαν τη λειτουργία του αισθητήρα στο ρομπότ, ο οποίος «καταλαβαίνει» πότε έχει γεμίσει η κούπα. Κάτι που χρειαζόταν ώστε το μηχάνημα να «ξέρει» πότε να δώσει ασύρματα εντολή στην ηλεκτρονική βαλβίδα της καφετιέρας να κλείσει, και έτσι να σταματήσει τη ροή καφέ.

Οπως οι έξι νέοι επιστήμονες που δούλεψαν πάνω στον ρομποτικό... σερβιτόρο (με το όνομα Robocoffee), οι περισσότεροι από όσους τους παρακολουθούσαν ήταν επίσης Ελληνες και ξένοι φοιτητές, με ηλικίες από 23 έως 32 ετών, οι οποίοι συμμετείχαν στο διεθνές Θερινό Σχολείο ευφυών συστημάτων και ανάλυσης δεδομένων (IRSS14), που διήρκεσε όλο τον προηγούμενο μήνα. Το Σχολείο διοργανώθηκε φέτος για δεύτερο καλοκαίρι, πάλι από το Εργαστήριο Τεχνολογίας Γνώσεων και Λογισμικού (SKEL) του Ινστιτούτου Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του «Δημόκριτου». Με στόχο να λειτουργήσει σαν «φυτώριο» καινοτομίας, πέρα από την εκπαιδευτική αποστολή του, έδωσε την ευκαιρία σε 34 νέους ερευνητές από την Ελλάδα και χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Δανία, η Αίγυπτος και η Ολλανδία να εφαρμόσουν τις γνώσεις τους στην πράξη και να ανακαλύψουν καινούργιες ιδέες.

«Η ιδιαιτερότητά του σε σχέση με άλλα Θερινά Σχολεία ήταν πως η “ραχοκοκαλιά” του δεν ήταν οι διαλέξεις, όπως γίνεται συνήθως, αλλά 13 ερευνητικά πρότζεκτ σαν το Robocoffee, τα οποία είχαν αναλάβει να υλοποιήσουν οι φοιτητές μέχρι το τέλος του, χωρισμένοι σε ομάδες» λέει στην «Κ» ο δρ Βαγγέλης Καρκαλέτσης, διευθυντής Ερευνας στο Ινστιτούτο του «Δημόκριτου» και υπεύθυνος του IRSS14 και του SKEL. Επομένως, πέρα από το Robocoffee, στη βιβλιοθήκη παρουσίασαν τη δουλειά τους όλοι οι υπόλοιποι φοιτητές, όπως μια ομάδα που είχε αναλάβει τον προγραμματισμό ρομπότ που «καταλαβαίνουν» το περιβάλλον, παίζοντας παιχνίδια γρίφων με ανθρώπους ή μια άλλη στην οποία είχε ανατεθεί η ανάπτυξη συστημάτων αυτοματοποίησης για «έξυπνα» σπίτια που «αντιλαμβάνονται» την παρουσία των κατοίκων και ρυθμίζουν αυτόματα τη θερμοκρασία ή ανοιγοκλείνουν τα φώτα.

«Αρκετά πρότζεκτ αφορούσαν την ανάλυση μεγάλων όγκων δεδομένων. Ετσι, αξιοποιώντας ηλεκτρονικά ιατρικά αρχεία από τις ΗΠΑ, φοιτητές δημιούργησαν έναν δείκτη που υπολογίζει την πιθανότητα εμφάνισης άνοιας στην τρίτη ηλικία, με βάση το ιστορικό», συμπληρώνει ο κ. Καρκαλέτσης. Οπως είναι φυσικό, από αυτή την κατηγορία δεν θα μπορούσαν να λείπουν και οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, με μία ομάδα να αναπτύσσει αλγόριθμους οι οποίοι εξάγουν τα επιχειρήματα των απόψεων που «ανεβαίνουν» στο Twitter.

Σύμφωνα με τον ερευνητή του «Δημόκριτου», κάθε πρότζεκτ λειτούργησε ουσιαστικά σαν ένας απτός σκοπός που, για να γίνει πραγματικότητα, οι φοιτητές έπρεπε να «επιστρατεύσουν» τόσο τις σπουδές τους όσο και την επινοητικότητά τους σε μια μεγάλη γκάμα από τεχνολογίες – για παράδειγμα, στο Robocoffee χρειάστηκε να ασχοληθούν με τη μηχανική όραση, την αυτόνομη πλοήγηση και τη ρομποτική μηχανική.

Σημαντικά πρότζεκτ

Ηδη από το περσινό Θερινό Σχολείο, στο οποίο συμμετείχαν 23 φοιτητές, προέκυψαν 7 δημοσιεύσεις από τα ερευνητικά «σενάρια» που είχαν ξεκινήσει στο πλαίσιό του. «Αν και φέτος τα πρότζεκτ είναι περισσότερα, φροντίσαμε πάλι να έχουν σχέση με τους τομείς στους οποίους δραστηριοποιείται το Ινστιτούτο Πληροφορικής, ώστε να μπορούν ερευνητές από τον “Δημόκριτο” να καθοδηγήσουν τις ομάδες» λέει ο κ. Καρκαλέτσης. Ρόλο επιβλέποντα ανέλαβαν αρκετοί επιστήμονες από το εξωτερικό, όπως η καθηγήτρια υπολογιστών και εμβιομηχανικής στο πανεπιστήμιο Rice Λυδία Καβράκη, o καθηγητής πληροφορικής στο πανεπιστήμιο Χιούστον Γιάννης Κακαδιάρης και ο καθηγητής υπολογιστών στο πανεπιστήμιο του Νότιου Τέξας Rodney Nielsen. «Η ιδέα ανήκει στον Νίκο Μαυρίδη, ιδρυτή του Εργαστηρίου Ρομποτικής στο Αμπου Ντάμπι, ο οποίος εργάζεται σήμερα στον “Δημόκριτο” και στο πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Μάλιστα, ο κ. Μαυρίδης ήταν φέτος μέντορας τριών πρότζεκτ».

 

Σχετικά Link: http://www.kathimerini.gr/778649/article/texnologia/gadgets/ena-e3ypno-rompot-poy-servirei-kafedes